نتایج یک پژوهش تازه نشان میدهد که دانشمندان با استفاده از بقایای محصولات زراعتی، بهویژه کاه و کلش برنج و گندم فناوری نوینی برای تولید سوخت پایدار هوانوردی (SAF) توسعه دادهاند این فناوری از روش «قدرت و زیستتوده به مایعات» (PBtL) استفاده میکند و بقایای زراعتی را همراه با هیدروژن سبز به سوخت جت تبدیل میسازد. بر اساس گزارش مشترک مرکز انرژی و اقلیم هند (IECC) در دانشگاه کالیفرنیا برکلی و مؤسسه Energy Innovation هزینه تولید این سوخت میتواند تا ۴۰ درصد کمتر از معیارهای جهانی باشد موضوعی که در صورت تجاریسازی میتواند هزینه سوخت هوانوردی را کاهش دهد و وابستگی هند به واردات نفت را نیز کم کند. این گزارش همچنین پیشبینی میکند که با توسعه این فناوری تا سال ۲۰۵۰ هند قادر خواهد بود بخش بزرگی از نیاز سوخت صنعت هوانوردی خود را از منابع داخلی تأمین کند. افزون بر این استفاده از بقایای زراعتی بهجای سوزاندن آنها، به کاهش آلودگی هوا ایجاد فرصتهای شغلی در مناطق روستایی و تقویت امنیت انرژی این کشور کمک خواهد کرد.

